สำนักสงฆ์สุธรรม - นิกายมหายาน

277,490 ผู้เยี่ยมชม

เปลี่ยนภาษา -Translation

เข้าสู่ระบบ

ไม่ได้เป็นสมาชิก?
คลิกที่นี่ เพื่อลงทะเบียน.

ลืมรหัสผ่าน?
ขอรหัสผ่านใหม่.

ความเป็นมาจีนนิกายมหายาน

ความรู้โหราศาสตร์ไทย-จีน

สาระน่ารู้เกี่ยวกีบสุขภาพ

content

ฝากข้อความ

ยังไม่มีข้อความที่ส่งเข้ามา.

กำลังออนไลน์

· บุคคลทั่วไปออนไลน์: 2

· สมาชิกออนไลน์: 0

· สมาชิกทั้งหมด: 77
· สมาชิกใหม่: mtitsi109

สถิติการออนไลน์

บุคคลทั่วไป: 2
สมาชิก:
ไม่มีสมาชิกออนไลน์

สมาชิกที่ลงทะเบียน: 77
สมาชิกใหม่: mtitsi109

ใช้งานวันนี้:	26
ออนไลน์:	2
ออนไลน์ สูงสุด:	28
สูงสุด ต่อวัน:	651
เมื่อวาน:	106
เดือนนี้:	592
ทั้งหมด:	50869

24ช.ม.ที่ผ่านมา:

นิกายมหายาน

นิกายมหายาน

               สำหรับพระพุทธศาสนานิกายมหายาน หลังพุทธศตวรรษที่ ๕ ไปแล้ว ได้เกิดมีนิกายใหญ่ในพุทธศาสนาขึ้นในอินเดีย ซึ่งเรียกตนเองว่า "มหายาน" มหายานเป็นคู่แข่งสำคัญของพวกพราหมณ์ในสมัยนั้น คณาจารย์ฝ่ายมหายานได้ปรับปรุงเพิ่มเติมคติธรรม ในพุทธศาสนาขึ้น หลายประการ เพื่อต่อสู้กับอิทธิพลของพราหมณ์ และเพื่อทำให้พุทธศาสนาเข้าถึงหมู่สามัญโดยทั่วไป ซึ่งมีข้อสำคัญ ดังต่อไปนี้

       1. ฝ่ายมหายาน ได้ยกหลักโพธิจิต คือ สอนให้ทุกคนตั้งความปรารถนาในโพธิญาณ ไม่ปรารถนาเพียงอรหัตญาณเท่านั้น หลักเรื่องพุทธการกธรรม คือคุณชาติเพื่อความเป็นพระพุทธเจ้า เป็นหัวใจในนิกายมหายาน กล่าวคือบุคคลตั้งมูลปณิธิปรารถนาพุทธภูมิ บุคคลนั้นเชื่อว่ามีโพธิจิต
       2. คณาจารย์ฝ่ายมหายานได้อรรถธิบายพุทธมติออกไปอย่างกว้างขวาง ทำให้พระพุทธศาสนาซึ่งเป็นปฏิฐานนิยม สัจจนิยม ขยายวงกว้างเป็น อภิปรัชญา และตรรกวิทยา

อุดมคติ ๓ ประการ ของนิกายมหายาน

       1. หลักมหาปัญญา ในหลักการข้อนี้ ฝ่ายมหายานได้อธิบาย หลักอนัตตา ซึ่งเป็นคุณลักษณะพิเศษในพุทธศาสนาออกไปอย่างกว้างขวางลึกซึ้ง มหายานนิยมเรียกคำว่า "ศูนย์ตา" แทนคำว่า "อนัตตา" ในส่วนปฏิบัติของบุคคล ถือว่าบุคคลจะพ้นทุกข์ได้ ก็ด้วยการเข้าถึง ศูนย์ตา หมายความว่าจะต้องเป็นผู้มีปัญญาเห็นแจ้งในหลักธรรม ไม่ตกเป็นทาสของกิเลส
       2. หลักมหากรุณา หมายความว่า จะต้องเป็นผู้มีจิตใจกรุณาต่อเวไนยสัตว์ทั้งหลาย อย่างปราศจากขอบเขต พร้อมทั้งสละตนเองเพื่อช่วยเหลือเวไนยสัตว์ให้พ้นทุกข์ ซึ่งได้แก่ การตั้งโพธิจิตมุ่งสู่พุทธภูมิ ในขณะที่ยังมิได้บรรลุ ต้องสร้างบารมีเพื่อช่วยสัตว์ ฉะนั้นจึงเน้นเรื่องการบำเพ็ญบารมี 6 ซึ่งประกอบด้วย
       - ทานปารมิตา
       - ศลีปารมิตา
       - ขันติปารมิตา
       - วิริยะปารมิตา
       - ฌาณปารมิตา
       - ปรัชญาปารมิตา
       3. หลักมหาอุปาย คือ พระโพธิสัตว์จะต้องประกอบด้วยกุศโลบายนานัปการ ในการช่วยเหลือ ปวงสัตว ์ ต้องประกอบด้วยไหวพริบ ปฏิภาณในการเข้าถึง อธิมุติของปวงสัตว์ หมายความว่า พระโพธิสัตว์จะต้องมีวิธีการชาญฉลาดในการแนะนำอบรมสั่งสอนผู้อื่น ให้เข้าถึงสัจธรรม

อัปปมัญญา หรือพรหมวิหาร ๔

               พระโพธิสัตว์จะต้องมีคุณธรรม 4 ประการ ที่เรียกว่า อัปปมัญญา แผ่ไปในสรรพสัตว์อันหาประมาณมิไดไม่เจาะจงหรือจำกัดมนุษย์ชาติใด ภาษาใด แม้สัตว์เดียรัจฉาน ไม่ว่าจะเล็กเท่าไรก็มีส่วนได้รับเมตตากรุณาจากคุณธรรมอันสูงนี้
       1. เมตตา ความรักใคร่ปรารถนาจะให้เป็นสุข
       2. กรุณา ความเอ็นดูสงสาร คิดจะช่วยให้พ้นทุกข์
       3. มุทิตา ความพลอยยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดี
       4. อุเบกขา ความวางเฉย ไม่ดีใจ ไม่เสียใจ วางใจเป็นกลาง

มหาจตุรปณิธาน ๔

               พุทธมามกะผู้มุ่งพุทธภูมิ จะต้องประกอบด้วย จตุรปณิธาน ๔ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ นำผู้ปฏิบัติ สู่จุดมุ่งหมาย
       1. เราจะละกิเลสทั้งหลายให้หมดสิ้น
       2. เราจะตั้งใจศึกษาพระธรรมทั้งหลายให้เจนจบ
       3. เราจะโปรดสรรพสัตว์ทั้งหลายให้สิ้น
       4. เราจะบำเพ็ญตนให้บรรลุถึงอนุตตรสัมมาสัม โพธิญาณ

นิกายสำคัญของมหายาน

               ในอินเดียมหายานมีปรัชญาแยกออกเป็น 3 สาย และแบ่งออกตามทัศนะ 3 นิกายด้วยกันคือ
       1. นิกายศูนยวาทหรือมาธยมิกะ
       2. นิกายวิชญานวาทหรือโยคาจาร
       3. นิกายจิตอมตวาท

               ในยุคปลายๆ ยังมีอีกหนึ่งนิกายคือ นิกายพุทธตันตรยานหรือมนตรยาน ส่วนลัทธิ สุขาวดีและพิธีโยคกรรมธารณีของลัทธิพุทธตันตระ (ยกเว้นปรัชญา) เข้ากันได้กับทุกสาย ทั้งนี้ สุดแล้วแต่ผู้นับถือ จะฝักใฝ่ในปรัชญาสายใด ก็อธิบายเรื่องสุขาวดี หรือเรื่องเวทมนตร์อาคม ไปตามทัศนะของตนได้ เหตุที่เป็นดั่งนั้นก็เนื่องด้วยลัทธิสุขาวดี หาได้ตั้งกฎเกณฑ์ทางปรัชญา ไว้ไม่ นักปราชญ์บางท่านจัดนิกายสุขาวดีไว้ฝ่ายอัสติวาทิน ส่วนพิธีโยคกรรมแลธารณีมนตร์เล่า ก็เป็นเพียงการท่องบ่นและจัดลักษณะรูปพิธีต่างๆ เท่านั้น จึงเข้ากันได้กับทุกสาย ปรากฏว่า คณาจารย์ในปรัชญาทั้ง 3 สายนั้น ยุคหลังส่วนใหญ่บำเพ็ญโยคกรรม ตามลัทธิพุทธตันตระ กันมาก
               ครั้นเมื่อมหายานแพร่เข้าสู่ประเทศจีน ญี่ปุ่น พวกคณาจารย์จีนและญี่ปุ่นได้ตั้งนิกายและ สร้างทฤษฏีอธิบายพระพุทธมติกันมาก แต่ก็คงหนีไม่พ้นวงกรอบแห่งปรัชญาศูนยตวาทิน และ อัสติวาทิน ปรากฏว่านิกายที่คณาจารย์จีนและญี่ปุ่นคิดตั้งขึ้นใหม่นั้น ล้วนเป็นฝักฝ่ายภูตตถตา วาทิน ทั้งนั้น เมื่อพิเคราะห์ดูเห็นจะเป็นด้วยในประเทศจีน ก่อนหน้าที่พระพุทธศาสนาจะแพร่ เข้าไป จีนได้มีปรัชญาลึกซึ้งของตนอยู่แล้ว เช่นปรัชญาของขงจื้อเหลาจื้อและจังจื้อ เป็นต้น ปรัชญาของเหลาจื้อกับจังจื้อ ไม่มีอะไรผิดแผกต่างจากปรัชญาฮินดูในคัมภีร์อุปนิษัทอันว่าด้วย ปรมาตมันเลยเหลาจื้อ จังจื้อ และนักปราชญ์อื่นๆ มักสอนมุ่งไปในมูลการณะ ของสรรพสิ่งว่า เป็นอมตภาวะมีธรรมชาติร่วมกับสรรพสิ่ง ฉะนั้น ความคิดของประชาชนจึงชินต่อเรื่อง ธรรมชาติเกีภาวะนี้ ส่วนญี่ปุ่นที่ได้รับอารยธรรมจากจีนจึงไม่มีข้อกังขาอันใดเลยว่า เหตุไฉน ปรัชญาฝ่ายภูตตถตาวาทินจึงเฟื่องฟูมากกว่าปรัชญาสายอื่นทั้งในเมืองจีนและ ญี่ปุ่น ตรงกันข้าม กับธิเบต แม้จะรับลัทธิพุทธตันตระมนตรยานไปนับถือก็จริง แต่ทางความคิดด้านปรัชญาแล้ว ข่าวธิเบตกลับนิยมปรัชญาฝ่ายศูนยตวาทินและโยคาจารมาก มีคณาจารย์แห่งธิเบตแต่งอรรถกถา และปกรณ์วิเศษประกาศมติของปรัชญาทั้ง ๒ สายนี้มากฉันใด คณาจารย์จีนและญี่ปุ่น ก็เขียน อรรถกถาขยายเรื่องเอกีภาวะของสรรพสิ่งอันเป็นมติของปรัชญาภูตตถตาวาทินมาก ฉันนั้น
               นิกายมหายาน เมื่อยกนิกายศูนยตวาทินและโยคาจารแล้ว นิกายอื่นๆ ก็เป็นฝ่ายภูตตถตาวาทินทั้งสิ้น แม้นิกายสุขาวดีในจีนกับญี่ปุ่นก็ถูกอธิบายแพร่หลายโดยคณาจารย์ ฝ่ายภูตตถตาวาทินส่วนมาก อนึ่ง นิกายที่เจริญขึ้นในญี่ปุ่น ก็หนีไม่พ้นจากนิกายที่ตั้งขึ้นโดย คณาจารย์จีน ดังนั้นจักกล่าวแต่มหายานและนิกายที่ปรากฏในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา ของจีน ธิเบต เวียตนาม เกาหลี และญี่ปุ่น เป็นลำดับไป

สำนักสงฆ์สุธรรม (เฮี่ยงจงเจงเสี่ย)
354 หมู่บ้านเศรษฐกิจ ซอย 10 บางแคเหนือ กทม 10160
โทร 02-4211236 Fax 02-4210341

Power By พงศ์กรณ์ อุ่นสกุลรัตน์

แสดงผลในเวลา: 0.20 วินาที Admin from เบนซ์